We kijken als het ware over onszelf heen, als we zoeken naar waarheid. Het zelf als de ware grond van alles is de waarheid. Ook in de bewustzijnswetenschappen blijven ze bewustzijn maar objectiveren. Zo kan het zelf zichzelf nooit vinden natuurlijk.

Maar ook voor aspiranten van vrijheid met vedānta kennis, hebben vaak moeite om de kennis werkelijk op zichzelf (te durven) toe passen. Dit obstakel heet asambhava, wat onmogelijkheid, ontoelaatbaarheid, onhaalbaarheid betekent. ‘Hoe kan volle, non-duale vrijheid voor mij ook gelden?’ Manana, de tweede fase van vedānta: het reflecteren op de kennis in verband met jezelf, het liefst met een leraar, is de manier om dit obstakel op te ruimen.