Verder doorgedacht: Het is een voorbeeld om uit te drukken dat er eigenlijk geen binnen of buiten is. Of dat je zowel jezelf als niet waarneembaar kan kennen, en jezelf kan kennen in alle waarneembare dingen (als bewustzijn dat op zijn eigen māyā/īśvara schijnt). Zo is er geen sprake van een drempel. De lamp van bewustzijn (caitanya dīpa) of de lamp van kennis (jñāna dīpa) ben je. Of eigenlijk: Je bent de ongedifferenteerde oceaan van licht, die pas opgemerkt wordt in de kennis van een subtiel lichaam als je objecten ziet, zoals licht schijnt op een hand, oftewel als er sprake van manifestatie is.

Zo kan het geïnterpreteerd worden met nuance-verschillen. We staan altijd op de drempel. Kiezen voor de traditie, kiezen voor de teaching. En dan voldoende keuzen maken om de vruchten van de lessen te plukken. En uiteindelijk: De keuze tussen een leven in vrijheid of een leven in wereldse beknotting. In alle gevallen: ‘Je bent de lamp van bewustzijn’. Alles wordt al beschenen. Wat je zoekt is al zo, en ben je al!

Een andere interpretatie van dehalī dīpa nyāya die voorkomt is dat het betekenis geeft aan je plaats in de leraar-leerling paramparā. Dit is staan op de drempel van de tijd, maar ook staan op de drempel van onwetendheid. De vonk van kennis die je onwetendheid verwijdert als je de leraar (die eerder kwam) volgens de regels (vidhi) van effectief onderwijs benadert, en de vonk van kennis die je later (als leraar) zal overdragen op een toekomstige leerling.

Op de drempel staan is zo altijd ‘in het centrum’ staan van jezelf.