Brahmavid āpnoti param, stelt de Taittirīya Upaniṣad 2.1.1 , wie brahman kent, bereikt of verkrijgt brahman. Brahman kennen is dus vooral 'jezelf kennen als brahman'.

Toch wordt brahmavid soms als een stadium vóór brahmaniṣṭha onderscheiden, iemand die stevig verankerd is als vrij, oneindige brahman. Het verschil is dat de brahmaniṣṭha de werkelijke subjectieve vruchten plukt omdat alles als brahman gekend wordt, wat tot immer tevredenheid (nityatṛpta) leidt onder alle omstandigheden, omdat brahman geen omstandigheden kent. En onafhankelijkheid, (nirāśraya), omdat je als brahman volledig en oneindig op jezelf staat, los van enige ander referentiepunt of basis (āśraya), dan je attribuutloze zelf. Dat is vrijheid. Brahmavid, begrijpen hoe de werkelijkheid in elkaar steekt, en dat je de werkelijkheid bent, zonder dat het volledig geïnternaliseerd is, is het opstapje daarnaar toe.

Na het jijñāsu-stadium, het bewust verlangen en zoeken naar kennis en het weten dat het kennis is dat de sleutel is om onwetendheid te verwijderen en vrij te komen staan, komt de brahmavid het te weten. Hij of zij geniet echter nog niet ten volle van de vruchten van kennis, zoals tevredenheid, opgewektheid, geen anders-zijn, heelheid, grenzeloosheid enz. Dit komt omdat er een periode overheen gaat voor diepgewortelde neigingen (vāsanā's) en hardnekkige sporen van onwetendheid (viparīta bhāvanā's) zijn uitgewerkt, uitgeraasd en uitgedoofd.

Dit is een belangrijk gegeven. 'Waakzaamheid is de prijs van vrijheid', stelde Svāmī Cinmayananda vast. Als ik realiseer wat ik ben, ben ik nog niet klaar. Kennis en onwetendheid vinden zich op zeer verfijnd, kwikzilverachtig terrein. Razendsnel kan onwetendheid de kop op steken. Deze bepaald een gedachte, een visie in de mind. Daarom heet het ook het zaad of de wortel van onwetendheid (mūlāvidyā).

Onwetendheid is sneller dan zijn zure vruchten, de valse mens- en wereldbeelden in mijn geest. Gelukkig heeft een brahmavid het vermogen om dit tijdig te herkennen en kennis paraat te hebben. Dit stadium noemt James Swartz, 'aan- en uitknipperen'. Als vedāntins moeten we niet arrogant en lui worden. Waakzaamheid betekent dat er nog bewust werk verzet wordt, om mijn zelfbeeld als brahman permanent te maken. Dit is contemplatie (nididhyāsana): Mijzelf bewust beschouwen als het enige principe.

Als deze visie volautomatisch is, als ik voor altijd ben wat ik ben, wordt dat brahmaniṣṭha genoemd, verankerd zijn in brahman. Dit is geen fase. Men is dan gewoon het geheel, en het geheel is enkelvoudig. De schijnbare persoon zal dan tevredenheid, liefde, spontaniteit, opgewektheid, probleemloosheid, moeiteloosheid, objectiviteit etc. uitstralen, hoewel zij of hij haar of zijn best zal doen een gewoon mens te spelen. Als de persoon namelijk claimt brahman te zijn, is dat coöptatie van brahman in het kleine ego.