Komt van de Sanskrietwortel ‘bhid’, splijten, breken, verdelen, scheiden. Het is een soort voltooid deelwoord en betekent dan gespleten, gebroken, verdeeld, verschillend, anders dan.

Dit begrip duidt de menselijke conditie aan door onwetendheid in een chronisch gevoel van gescheidenheid te leven, afgesneden van de rest. Een soort onbestemd gemis, wat de meeste mensen wel kennen. Terwijl we in feite vol, oneindig bewustzijn zijn. Omdat een mens dit existentieel aanvoelt, is de achterliggende menselijke motivatie een streven naar vrijheid. Wat is dit streven naar vrijheid? Vrij zijn van het gevoel van afgesnedenheid (abhinna), oftewel van tekort komen.

Als we er over nadenken is het volstrekt onlogisch dat bewustzijn, je inherent subtiele wezen, op zou houden bij de randen van je lichaam, bij de huid, nagels of haar. Zoals ruimte alles doordringt, en ruimte een manifestatie van bewustzijn is, doordringt bewustzijn, dat wat je bent, alles wat je maar kan bedenken, de innerlijke wereld, de uiterlijke wereld enz. Wederom is de crux: Jezelf zien als bewustzijn.