Voorbeelden zijn natuurrampen, ongewenst weer, aardbevingen, het corona-virus overstromingen, bosbranden, economische laagconjunctuur veroorzaakt door oorlog of verkiezingen elders in de wereld.

Dit is een tricky type lijden. Daivika betekend schijnendheid. Wat hiermee bedoeld is dat de gebeurtenissen die dit type lijden zouden veroorzaken resultaten zijn van īśvara (uit het totale oorzakelijke lichaam), ons voorgespiegeld om van te leren. Alles heeft een oorzaak en een reden. Onheil en rampspoed lijkt ons dus van ver buiten ons te treffen, maar speelt zich gewoon in ons af, als resultaten van eerdere actie (karma) en zaken om mee te dealen.

Wat te zeggen van kinderen die geboren worden in armoede, of in een land dat stelselmatig in oorlog is? Hoe pijnlijk ook, bewijst dit punt het bestaan van een wet van karma over vele levens. De manier om dit type lijden te dragen is met īśvara prasāda buddhi. In een spirit van dankbaarheid en devotie met īśvara zijn.

Ādhidaivika heet ‘-daivika’ (van de deva’s) omdat de natuurkrachten als goden worden gezien in de Vedische tijd. Zo is daiva ook wel lotsbestemming gaan heten. Karmische spelingen van het lot waar ik onverwacht mee geconfronteerd wordt. Als ik de zegen heb de wetten van karma te herkennen, kan ik dit leren accepteren en vanuit de rust die dan ontstaat, doorgroeien, gebruik makend van de wetten van dharma en karma

Lotsbestemming kan uiteraard ook positief uitpakken, ādhidaivika sukham. Dan betekent daiva zegen, gratie (anugraha). Een zegen kan een gunstige ontwikkeling in mijn leven betekenen, maar ook een bepalend inzicht.

Een auto-ongeluk en jaren van revaliderende stilstand kan iemand doen transformeren tot een lichtend wezen.

Daiva betekent ook: Ongeziene (adṛṣṭa), onbegrepen oorzaken van een slecht gevoel door ongunstig karma (pāpa), of een makkelijk, gelukkig stromend leven door gunstig karma (puṇya-karma). Dit laat bijvoorbeeld zien waarom de ene baby of dreumes kalm en tevreden is en een ander, zonder enige reden op het oog, huilend, dreinend en hysterisch.

Overigens is er een valkuil van relatief gelukkig zijn. De zoeker wordt lui, en verlangt niet vurig naar vrijheid.

Met het bidden van ‘oṃ śāntiḥ śāntiḥ śāntiḥ’ (oṃ, vrede, vrede, vrede) wenst men verlichting voor de drie soorten lijden ādhidaivika tāpas, ādhibhautika tāpas, ādhyātmika tāpas.